Nie czekaj aż się coś wydarzy!

Czasami ekstremalne doświadczenie katastrofy (mniejszej lub większej) uświadamiają nam wrażliwość szczęścia, tą małą szczelinę, która oddziela normalność codzienności od katastrofy i naszą niemożliwość jakiegokolwiek zabezpieczenia się przed nieszczęściem. No może tylko poprzez bycie tu i teraz? Nie wiem dlaczego potrzebujemy tak ekstremalnych doświadczeń, żeby zrozumieć jak ważne, drogocenne i tak szalenie kruche… jest życie. Wszystko to tylko banalne słowa nie oddające nawet części tego, co powinny wyrazić.

„Bóg ukrył piekło w środku raju“ – Paulo Cohelo

Czy Cohelo też przeżył tragedię, po której to zrozumiał?

„Byliśmy najszczęśliwszymi ludźmi na ziemi, ok bez high life’u tak po prostu szczęśliwi tym codziennym szczęściem bycia zdrowym, bycia razem, bycia razem ze sobą, z dziećmi, z przyjaciółmi, wśród przepięknej natury, w podróży i w zaciszu domu. Doceniałam to szczęście, bo doświadczyłam już ekstremów w moim życiu, ale widać siła wyższa uznała, że jeszcze jedna lekcja mi nie zaszkodzi i uderzyła tam, gdzie najbardziej boli, w to co najbardziej kocham…zabierając naszą małą kruszynkę…“

 

Bildschirmfoto 2016-07-22 um 21.03.46

 

To fragment listu przyjaciółki, która straciła 5 letnią córkę w wypadku. Doświadczenie śmierci bliskiej osoby, choroby czy straty często powoduje diametralne zmiany w podejściu do życia, zwrot w kierunku, przewartościowania, więcej o samej śmierci napisałam tutaj

Ludzie bardzo się rozwijają, zwłaszcza kiedy stawiają czoło własnej śmiertelności. Ich rozwój, sposób w jaki żyją, staje się często inspiracją dla innych. Tak jak w przypadku amerykańskiego nastolatka Zacha Sobiech, który zachorował na raka kości w wieku 14 lat i zmarł, krótko po swoich 18 urodzinach.

„Dobra, Panie, możesz go mieć. Ale jeśli on musi umrzeć, to ma to być coś naprawdę dużego. Chcę, by czyjeś życie zmieniło się na zawsze”.

Tak Laura Sobiech – jego mama – modliła sięgdy dowiedziała się, że jej syn miał tylko jeden rok życia. Poprosiła go o napisanie listów pożegnalnych do rodziny i przyjaciół. On zamiast tego zdecydował się pisać piosenki. Jedna z nich, „Chmury”, którą wrzucił na YouTube trzy miesiące przed śmiercią, zdobyła serca i zmieniła nie jedno, ale miliony żyć ludzi, zainspirowanych jego osobowością, podejściem do życia i przykładem tego czym może być życie, jeśli zdecydujemy się je przeżyć. Historia Zacha jest świadectwem na to, co może się zdarzyćgdy będziesz żyć takjakby każdy dzień był twoim ostatnim. Jest to opowieść o sile ludzkiego ducha. 

 

Ale czy naprawdę musimy czekać, aż coś takiego się wydarzy, aby zacząć żyć w pełnej zgodzie ze sobą, w miłości i szczęściu?

 

A może wystarczy tu i teraz dostrzec cud życia, i żyć tak, jakby to był nasz ostatni dzień. Nie żałować przeszłości, bo i tak odeszła, ale też nie czekać na przyszłość, bo jej może nie być. Po prostu żyć tu i teraz, doceniając każdą daną nam chwilę i wyrazić naszą wdzięczność za wszystko?

Dziękuję za spokojną noc i słoneczny poranek.

Dziękuję za uśmiech dziecka rano i jego zaufanie.

Dziękuję za dobroć ukochanego męża, jego wrażliwość i pomoc, w każdym momencie…

Dziękuje za miłość.

Dziękuję za pracę, która daja mi poczucie satysfakcji i spełnienia i umożliwia mój wkład w rozwój własny i innych.

Dziękuję za swobodny oddech i sprawne ciało. Oczy, które widzą, nogi, które mnie noszą, ręce, które czują …

Dziękuję za moją wolną wolę i zdolność do myślenia, za szanse i możliwości.

Dziękuję za potknięcia i błędy, dają mi one ogromna szansę wzrostu.

Dziękuję za Petera, Anię, Wiktorię i Leona, za Jolę, Staszka, Ewę i Antka, za Kena, Maćka, panią Basię, pana Romana i wszystkich innych, których miałam szczęście poznać i których jeszcze nie znam.

Dziękuję za każdy dzień…za każdą noc, za każdą chwilę.

Dziękuję za słońce i deszcz, za czystą wodę i naturę.

Dziękuje za zdrową żywność i możliwości, które pozwalają mi wybierać to co najlepsze dla mnie i mojej rodziny.

Dziękuję za każde doświadczenie, które może być możliwością nauki i pokory… jeśli chcę.

Dziękuję za życie!  Jest piękne!

 

Żyj, tu i teraz i nie czekaj, aż się coś wydarzy!

Dodaj komentarz